Marian Kałuski

Najbliższa rodzina

Rodzice

Rodzeństwo

Małżonek

  • Janina Kałuska dd. Bronowska

Dzieci

  • Zbigniew Kałuski
  • Teresa Kałuska

ur. 2 sierpnia 1894 r. w Korolówce, zm. w 1955 r. w Londynie.

Uczęszczając do gimnazjum w Kołomyi należał od 1907 roku do tajnej organizacji działającej w szkole. W roku 1909 r. wstąpił do „Zarzewia” i tajnego oddziału ćwiczebnego. Po przeniesieniu się do gimnazjum w Tarnopolu był w latach 1911 – 1913 przewodniczącym koła zarzewiackiego uczniów gimnazjum i seminarium. W 1912 r. wstąpił do Polskiej Drużyny Strzeleckiej w Tarnopolu i tam kończy szkołę podchorążych. W chwili wybuchu I wojny światowej zostaje komendantem oddziału ochotniczego przy komendzie w Borszczowie. W tym czasie organizuje drużynę strzelecką w Korolówce. Po wybuchu wojny nawiązuje kontakt z II Brygadą Legionów na Bukowinie i organizuje służbę informacyjną o dyslokacji wojsk rosyjskich w Małopolsce Wschodniej. Podczas tej służby jest dwukrotnie zatrzymywany przez wojska rosyjskie, raz w Tłustem, a później w Uścieczku. W 1917 roku zostaje powołany do armii austryjackiej. Zostaje przydzielony do 95 pp. i tam kończy roczny kurs oficerski. We wrześniu 1918 r. wstępuje na Politechnikę we Lwowie. Na początku listopada studia przerywa i wstępuje do wojska polskiego, bierze czynny udział w obronie Lwowa. W pierwszych 3 tygodniach bierze udział z kompanią „Bema”, później zostaje przydzielony do pałacu Metropolity Szeptyckiego (metropolita greko katolicki) dla kontroli i utrzymania porządku. Pod koniec listopada zostaje skierowany na kurs oficerów łączności przy kwatermistrzostwie we Lwowie. Po ukończeniu kursu otrzymuje przydział do dowództwa brygady artylerii, gdzie po 4 tygodniach zostaje komendantem kursu telefonistów dla artylerii i zastępcą referenta służby łączności, oraz otrzymuje nominację na podchorążego. W maju 1919 r. zostaje przeniesiony do grupy gen Jedrzejewskiego w Zimnej Wodzie pod Lwowem. Z grupą tą przebywa kampanię we Wschodniej Małopolsce do 12 lipca. W dniu tym zostaje powołany na kurs oficerów rachunkowych do Warszawy. Po skończonym kursie otrzymuje przydział do Likwidatury Sekcji Rachunkowo- Kontrolnej Departamentu Gospodarczego M. S. Wojskowych w charakterze Urzędnika Wojskowego. Pracując w MSW zaczął studiować prawo na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Studia wraz z obroną pracy doktorskiej zakończył pod koniec lat dwudziestych. W dokumentach z 1930 roku widnieje tytuł dr. i stopień kapitan. Na dokumencie z 1932 roku widnieje stopień majora i tytuł doktora. Za walkę w obronie Lwowa i kresów wschodnich otrzymał następujące odznaczenia:

  1. Krzyż Obrony Lwowa,
  2. Srebrny Krzyż Zasługi,
  3. Medal Niepodległości,
  4. Medal za Wojnę 1918-1921,
  5. Medal Dziesięciolecia.

W książce: Spis Abonentów Warszawskiej Sieci Telefonów Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej Rok 1938/39 na stronie 148 można odnaleźć zapis: 12 54 24 Kałuski Marian, dr, ofic., Mickiewicza 20

Wybuch II Wojny Światowej zastaje go w Warszawie. Żonę i dzieci wysyła do Korolówki, a sam pozostaje w Warszawie. Po kapitulacji Warszawy dostaje się do niewoli niemieckiej. Przebywa w obozach Oflag VIB Doessel i Oflag VI E Dorsten, numer jeniecki 127/VIE. W 1945 r. obóz VI E Dorsten wyzwalają wojska amerykańskie. Po wyzwoleniu z niewoli nawiązał kontakty z żoną i synem (córka zmarła podczas wywózki na Sybir), którzy byli w Armii Gen. Andersa i z tą armią wracali do Europy. Po nawiązaniu łączności i rozwiązaniu Armii Gen. Andersa wszyscy spotkali się w Anglii i tam się osiedlają.